Elektroterapia

Elektroterapia – zabiegi przy użyciu wszystkich prądów: TENS, interferencyjne, diadynamiczne, galwaniczne, mikroprądy, impulsowe, rosyjska stymulacja – prądy Kotza.

1 zabieg – 10zł

 

Galwanizacja – wykorzystuje lecznicze działanie prądu stałego na organizm pacjenta. W okolicy poddanej zabiegowi dochodzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych. Zabieg poprawia ogólną trofikę (odżywienie) tkanek, przyspiesza regenerację oraz zwiększa wchłanianie krwiaków i obrzęków. Galwanizacja działa przeciwbólowo. Prawidłowo wykonany zabieg jest całkowicie bezpieczny. Dawkowanie jest uzależnione od rodzaju choroby i jej okresu (stan ostry, przewlekły) oraz od okolicy poddanej zabiegowi.

Wskazania:

  • nerwobóle;
  • zapalenia nerwów;
  • zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów;
  • porażenia nerwu twarzowego;
  • zespoły korzeniowe;
  • zaburzenia krążenia obwodowego;
  • utrudniony zrost kostny;
  • owrzodzenia, trudno gojące się rany;
  • stany pourazowe (obrzęki, krwiaki);
  • przeciążenia mięśni;
  • bolesne napięcie mięśni;
  • rwa kulszowa, rwa ramienna.

Przeciwwskazania:

  • wszczepiony rozrusznik serca, pompa insulinowa;
  • metalowe elementy w okolicy poddawanej zabiegowi (np. płytki zespalające, gwoździe itp.);
  • ostre procesy zapalne i infekcje ogólne;
  • gorączka;
  • zmiany nowotworowe;
  • porażenia spastyczne;
  • miejscowe zaburzenia czucia;
  • endoproteza;
  • zaawansowana niewydolność układu krążenia;
  • zagrożenie zatorami, zakrzepy;
  • utrudniony kontakt z pacjentem (np. zaburzenia świadomości).

 

Jonoforeza – Zabieg elektroleczniczy polegający na wprowadzeniu do tkanek jonów działających leczniczo za pomocą prądu galwanicznego. Jony o takim samym ładunku, jak elektroda pod którą się znajdują, zostają odpychane od niej. Zjawisko to powoduje przemieszczanie leków w postaci jonów do skóry. Leczenie tym sposobem ma działanie miejscowe, lek jest wprowadzany dokładnie tam, gdzie jest potrzebny jednocześnie nie obciążając układu pokarmowego i wątroby. Jednakże, nie każdy lek może być podawany tym sposobem. Do jonoforezy stosowane są wyłącznie substancje, które podlegają dysocjacji elektrolitycznej (rozpad substancji czynnej leku na jony – o ładunku dodatnim, kationy i ujemnym, aniony – pod wpływem przyłożonego prądu elektrycznego).

Wskazania wynikają z działania leków.

Jednak do najważniejszych zaliczamy:

  • zapalenia pochewek ścięgnistych;
  • przykurcze;
  • blizny;
  • stany pourazowe stawów i mięśni;
  • utrudniony zrost kostny;
  • zespoły bólowe stawów;
  • nerwobóle;
  • stany zapalne tkanek miękkich;
  • zapalenie ucha środkowego;
  • zapalenie krtani.

Przeciwwskazania:

  • uczulenie na którykolwiek składnik podawanego leku;
  • wszczepiony rozrusznik serca;
  • metale znajdujące się w ciele pacjenta;
  • ostre stany zapalne;
  • stany podgorączkowe;
  • nowotwory;
  • porażenia spastyczne;
  • zaburzenia czucia;
  • utrudniony kontakt z pacjentem.

 

TENS – przezskórna elektryczna stymulacja nerwów. Elektrody umieszczone są w odpowiedni sposób na skórze (prąd przechodzi z elektrod przez skórę, bez przerwania jej ciągłości. Technika jest bezinwazyjna). TENS jest jednym z najczęściej stosowanych prądów przeciwbólowych, w tym celu mamy do dyspozycji kilka jego rodzajów, które różnią się między sobą poszczególnymi parametrami.

Wskazania:

  • ostre i przewlekłe zespoły bólowe;
  • stany pooperacyjne;
  • stany pourazowe;
  • choroby reumatyczne;
  • bóle głowy;
  • zapalenia nerwów;
  • korzeniowe zespoły bólowe;
  • uszkodzenia nerwów obwodowych;
  • bóle towarzyszące chorobom wewnętrznym.

Przeciwwskazania:

  • rozrusznik serca;
  • obecność metalowych elementów w tkankach w miejscu objętym zabiegiem;
  • zaburzenia czucia;
  • padaczka;
  • ostre infekcje i stany zapalne;
  • nieustabilizowane choroby układu krążenia;
  • oparzenia, odmrożenia;
  • zmiany skórne w okolicy poddawanej zabiegowi;
  • ciąża;
  • utrudniony kontakt z pacjentem.

 

Elektrostymulacja – zabieg polega na pobudzaniu mięśni za pomocą energii elektrycznej. W przypadku prawidłowo unerwionych mięśni może mieć podobne skutki na mięśnie, inne tkanki i układy jak aktywne ćwiczenia, w momencie gdy są one ograniczone. Jest to swego rodzaju elektrogimnastyka.

Wskazania:

  • zanik i osłabienie mięśni;
  • stany po długotrwałym unieruchomieniu kończyn.

Przeciwwskazania:

  • rozrusznik serca;
  • padaczka;
  • okolice brzucha u kobiet w ciąży;
  • aktywna choroba nowotworowa;
  • niewydolność krążenia.

 

Prądy interferencyjne – są to prądy średniej częstotliwości (4000Hz) zmodulowane w amplitudzie z małą częstotliwością. Terapeutyczne zastosowanie prądów średniej częstotliwości zapoczątkował austriacki lekarz Hans Nemec. Terapia interferencyjna polega na równoczesnym aplikowaniu na ciało pacjenta prądów z dwóch niezależnych obwodów, które nieznacznie różnią się częstotliwością. W wyniku nałożenia się prądów w tkance pacjenta (interferencji) powstaje nowy rodzaj prądu.

Wskazania:

  • dysfunkcje mięśni: zaniki z bezczynności, osłabienie mięśni, pourazowe i pooperacyjne urazy mięśni, odruchowe zwiększanie napięcia mięśni (np. jako konsekwencja zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa);
  • urazy kończyn, skręcenia, zwichnięcia;
  • opóźnienie zrostu kostnego;
  • źle gojące się owrzodzenia;
  • zaburzenia krążenia krwi;
  • reumatyzm tkanek miękkich;

Przeciwwskazania:

  • rozrusznik serca;
  • obecność metali w tkankach;
  • zaburzenia czucia;
  • ból o niewyjaśnionym pochodzeniu;
  • nowotwory;
  • ciąża;
  • ostre infekcje i stany gorączkowe;
  • zagrożenie zatorami, żylaki;
  • stwardnienie rozsiane;
  • choroba Parkinsona;
  • uszkodzenia skóry;
  • utrudniony kontakt z pacjentem.

 

Prądy diadynamiczne – termin został wprowadzony przez francuskiego lekarza P.Bernard. Stąd też zamienna nazwa – prądy Bernarda. Wyróżnia się dwie składowe: galwaniczną i zmienną, gdyż wyprostowany jednopołówkowo prąd sinusoidalnie zmienny o częstotliwości 50Hz jest nałożono na prąd galwaniczny. Istnieje 6 rodzajów prądów diadynamicznych (MF, DF, CP, LP, RS, MM), które w zależności od funkcji terapeutycznej wykazują działanie: przeciwbólowe, przekrwienie, odżywcze, zmniejszające lub zwiększające napięcie mięśniowe, wywołujące skurcz mięśni.

Wskazania:

  • choroby reumatyczne;
  • zespoły bólowe jako następstwo urazu;
  • stany pourazowe;
  • zaniki mięśni z nieczynności;
  • nerwobóle;
  • zapalenia okołostawowe;
  • zespoły korzeniowe;
  • osteoporoza;
  • odmrożenia;
  • samorodna sinica kończyn.

Przeciwwskazania:

  • rozrusznik serca;
  • obecność metalowych elementów w tkankach;
  • infekcje i gorączka;
  • porażenia spastyczne;
  • skłonność do krwawień;
  • niebezpieczeństwo zatorów;
  • ropne stany zapalne skóry, owrzodzenia;
  • miejscowe zaburzenia czucia;
  • nowotwory;
  • stan po naświetleniu promieniowaniem jonizującym;
  • utrudniony kontakt z pacjentem.

 

Prądy Kotz’a – rosyjska stymulacja. Zastosowanie do stymulacji mięśni prądu średniej częstotliwości 2500Hz, zmodulowanej do częstotliwości 50 Hz, wyzwala silny skurcz mięśnia lub grupy mięśni poprzez aktywację grubych zstępujących włókien nerwowych oraz dzięki zablokowaniu cienkich wstępujących włókien nerwowych. Wykazuje działanie przeciwbólowe w obszarze stymulacji.

Wskazania:

  • skolioza;
  • płaskostopie;
  • długotrwałe unieruchomienie mięśni;
  • stan po złamaniach, „oszczędzaniu” przy zespołach bólowych;
  • osłabienie mięśni;
  • trening rozgrzewający głęboko położonych mięśni.

Przeciwwskazania:

  • wszczepione urządzenia elektroniczne np. rozrusznik serca, implanty;
  • ostre zapalenia w okolicy stosowania zabiegu;
  • ropne zmiany skórne, stany zapalne;
  • nowotwory;
  • krwawienia, krwotoki;
  • przypadki, w których skóra nie może być zwilżana;
  • porażenia spastyczne;
  • ciąża.

 

Prądy Träberta – ciągły łańcuch pulsów prostokątnych o czasie trwania 2ms i przerwie 5ms, z bardzo wysokim natężeniem. Prądy można aplikować miejscowo, jak również segmentarnie (oddziaływanie na somatyczny i wegetatywny układ nerwowy).

Wskazania:

  • zespoły bólowe kręgosłupa;
  • choroby zwyrodnieniowe stawów;
  • stany podrażnienia korzeni nerwowych w przebiegu choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa;
  • nerwobóle;
  • bóle mięśniowe, stany ze wzmożonym napięciem mięśniowym;
  • stany pourazowe narządu ruchu, skręcenia, stłuczenia, bolesna sztywność stawów po urazach;
  • zaburzenia krążenia obwodowego;
  • zapalenie tkanki okołostawowej barku.

Przeciwwskazania:

  • ostre stany zapalne;
  • wysoka temperatura/gorączka;
  • nowotwory;
  • ciąża;
  • zaburzenia czucia;
  • rozrusznik serca, metalowe elementy (np. endoprotezy, jeśli prąd miałyby przepływać przez to miejsce);
  • cukrzyca;
  • choroby zakaźne;
  • wszelkie zapalne zmiany skórne (np. ropnie), które występują w miejscu ułożenia elektrod.